Totalne lenistwo...

...mnie opanowało. O ile dłubać mi się chce jeszcze jako tako, to już robienie zdjęć, obrabianie i  wstawianie ich  na bloga... totalnie przekracza moje możliwości! Moja odporność na upał kończy się chyba przy 28 stopniach Celsjusza, potem zamieram. Taka odwrotność jaszczurki ;)  Troszeczkę się ochłodziło, więc wstawiam małe "conieco".

Wisior "Dwa jeziora" powstał zaraz po powrocie z urlopu /nie ukrywam, że wydatnie do jego powstania przyczyniła się mała paczuszka z kamieniami, która czekała na mnie grzecznie na poczcie ;))

Neon Pink i nie tylko...

Leżą takie zapomniane, chyba ich nie pokazywałam jeszcze: oponki z rivoli Swarovskiego.Dwie wersje kolorystyczne. :) 

i jeszcze takie:

Paw

Malutkie pawiątko przygotowywane niemalże na kolanie w przeddzień końca terminu wysyłania prac na konkurs Royal Stone. Żałuję, że nie miałam więcej czasu, ale i tak się cieszę, że zdążyłam skończyć i zrobić zdjęcie temu pawiemu oseskowi.. :)))

Jaspis cesarski

Nieregularny kaboszon jaspisu cesarskiego oprawiłam w koraliki Toho, Fire Polish, rzeczne perełki oraz elementy w kolorze miedzi. Tył wisiora podszyty skórką naturalną. Całość zawieszona na skórzanym rzemieniu.

 

Remanenty cd.

Ten wisior powstał na życzenie koleżanki, wybrała sobie rzeźbiony jaspis z mojej małej kolekcji, i wszystko byłoby OK, gdyby nie to, że moja wyobraźnia poszła chyba ciut za daleko i rozminęła się z jej wyobrażeniem... ;)))  A ponieważ łatwiej mi będzie wyhaftować nowy wisior niż pruć ten (który, zresztą, bardzo mi się podoba :))), póki co  sierotka została u mnie. Nawet jeszcze jej łańcucha  nie doczepiłam. A łańcuch solidny być musi, bo wisior troszkę waży! W końcu tego kamienia sporo się uzbierało... :)))

Chyba przechodzę na produkcję taśmową wzorem imć Forda... Nowe łezki się pojawiły. -:)
A wszystko dlatego, że chciałam spróbować, czy wypadek przy pracy jest powtarzalny. Okazuje się, że w dwóch przypadkach na trzy jest. Dwie łezki są łezkami, trzecia, ta z różowym rodonitem, łezką być nie chciała... Chciała być zwykłym owalnym wisiorem, słodkim w swych różach i złotach aż do bólu oczu... ;)
No to najpierw łezki udane:

a następnie łezka nieudana...? No nie, udany wisior przecież, ale nie łezka... zaplątałam się ;)

I na koniec mały powrót rivolek. Zachciało mi się opleść rivoli sposobem Weraph. Wcześniej zawsze plotłam sposobem podawanym  tutaj.
Wnioski: Na rivolki Weraph potrzeba mniej koralików, ale za to  więcej igieł! Przy jednej parze kolczyków złamałam dwie igły do 15/0! ;)
Tym nie mniej warto, bo śliczne są! :)))

Ha! Po raz pierwszy odważyłam się zgłosić moją pracę do konkursu! Padło na konkurs "W kolorze ametystu" w To Co Kocham. Przede wszystkim dlatego, że miałam gotową pracę związaną kolorystycznie z tym tematem :)))

Nie wiem, co ma wpływ na wyniki konkursu, ale jeżeli wam się spodoba, to kliknijcie TUTAJ 

A oto moja propozycja: 

Wisior z pięknym kaboszonem czaroitu, kryształkami FP,  rivoli Swarovskiego, na sznureczku z potrójnego spiralnego herringbona - wszystko w kolorze głębokiego ametystu. :)))

 

I kolejny wisior. W odróżnieniu od poprzedniego - pełen free-form ;)

Kwintesencja  siateczkowej koronkowości... ;))

Szklany czeski guzik, koraliki Toho  Gold Lustered Pale Wisteria i Permanent Finish  Metallic Polaris. Ja chcę więcej, ja chcę więcej! Następny wisior  marzy mi się w kolorach któregoś Iris Metallis: mieniący się i przelewający odcieniami...

 

Błękitny blask labradorytu

O tak! Błękit z samej głębi szarego na pozór kamienia! Jak wesoły ogieniek pokazuje się i znika...

Starałam się podkreślić go oprawą z niebieskich kryształków Fire Polish. Wisior jest płaski jak kartka papieru i waży niespełna 10 gram!

Wulkan

Wulkan :)

Wisior z koralikiem agatowym z  widoczną druzą w środku.

Fioletowo

 Następne kostki :)

i małe sutaszki, dawno już uczynione. 

Hurtem...

Jesiennie

Jesień tego roku wyjątkowo obdarza nas feerią kolorów. Liście jeszcze na drzewach, mimo, że to już koniec października. Pięknie jest i basta! Kocham jesień! Kocham też wiosnę i lato ;) a nie cierpię zimy, chociaż tegorocznej zimy wypatruję, bo zimowymi wieczorami będę miała więcej czasu na sutasz i takie tam różności... ;)
Kolory jesieni zainspirowały mnie do takich malutkich sztyftów... Mam nadzieję, że uda mi się wydłubać też jakiś wisior w tej tonacji.